Design a site like this with WordPress.com
Ξεκινήστε

Ανταπόκριση Sabaton, Blind Guardian, Epica, Enemy of Reality, The Silent Rage @Release Athens 2022 (21/7/2022)

Όσο και αν ακούγεται υπερβολικό αυτό που θα πω, η χθεσινή επική (και ως προς το ύφος της μουσικής αλλά και ως προς την απόδοση των συγκροτημάτων) ημέρα του Release Athens 2022 ήταν για μένα ίσως η καλύτερη του φετινού καλοκαιριού. Ναι, ήταν σούπερ γαμάτο να βλέπεις στη σκηνή τους Manowar ακμαίους και με νέο υλικό εμπνευσμένο από την ελληνική μυθολογία. Ναι, ήταν σούπερ γαμάτο να βλέπεις στη σκηνή τους απίθανους Judas Priest που συμπεριφέρονται σαν 40άρηδες (ενώ είναι 70+). Ναι , ήταν σούπερ γαμάτο να βλέπεις στη σκηνή το μεγαλύτερο metal συγκρότημα όλων των εποχών, τους Iron Maiden με νέο υλικό και ένα best of setlist.

Αλλά η χθεσινή ημέρα είχε τα εξής χαρακτηριστικά…

  • δύο ελληνικά συγκροτήματα που δεν έπαιξαν απλά για να γεμίσουν τον χρόνο του φεστιβάλ (όπως και τα περισσότερα βέβαια που κατάφερα να παρακολουθήσω όλες αυτές τις ημέρες αφού στάθηκαν επάξια στο ύψος των περιστάσεων) αλλά βρήκαν και τρομερή ανταπόκριση από το πολυπληθές (για την ώρα) κοινό που τα παρακολούθησε και όσοι βρεθήκαμε από νωρίς στην Πλατεία Νερού αισθανθήκαμε ότι παρακολουθούμε δύο κορυφαία συγκροτήματα.
  • Είχε ως τρίτο όνομα τους Epica…μπορεί στην Ελλάδα να μην εκτιμούμε ιδιαίτερα τη συμφωνική metal και περιφρονητικά να λέμε ότι αυτό δεν είναι metal αλλά πιστέψτε με στο εξωτερικό οι Epica είναι από τα κορυφαία συγκροτήματα του είδους εδώ και μια 20ετία. Και έπαιζαν ως τρίτο όνομα (δείτε λίγο τα αντίστοιχα ονόματα τις υπόλοιπες μέρες όλων των φεστιβάλ).
  • Είδαμε τους Blind Guardian να παίζουν ως δεύτερο όνομα (σε απογοήτευση πολλών και μάλλον και των ίδιων). Ένα από τα ιστορικότερα συγκροτήματα  του είδους που επανέρχονται με νέο υλικό και ελπίζουμε σύντομα να επανέλθουν και στην κορυφαία θέση των Line up γιατί για εκεί είναι.
  • Είδαμε τους Sabaton ως headliners, ίσως το εμπορικότερο metal συγκρότημα της νέας χιλιετίας που ακολουθεί τα βήματα των Iron Maiden όσον αφορά την εμπορική εκμετάλλευση του brand τους.

Για πάμε αναλυτικότερα στις εμφανίσεις των 5 συγκροτημάτων.

The Silent Rage

Για καλή μου τύχη πρόλαβα και έφτασα αρκετά νωρίς στον χώρο και κατάφερα να ακούσω το μεγαλύτερο μέρος του set των The Silent Rage. Δεν μπορώ να μπω σε λεπτομέρειες μουσικά αφού εκείνη την ώρα έφτανα στη σκηνή και έψαχνα ίσκιο αλλά μπορώ να πω με σιγουριά ότι πρώτη φορά βλέπω τέτοιο πανικό σε συγκρότημα που βγαίνει πρώτο τόσο νωρίς.  Η απόδοσή τους άψογη και φωνητικά και παικτικά και με τρελή όρεξη (παρά την απίστευτη ζέστη). Και το κυριότερο το κοινό συμμετείχε με δύναμη και δεν περίμενε απλά να περάσει η ώρα. Μέχρι που ακούστηκε μαζικά η ιαχή “Silent Rage” προς το τέλος. Μαγικές στιγμές…

Enemy of Reality

Εξίσου μαγικές στιγμές ζήσαμε και με τους Enemy of Reality που έχουν στις τάξεις τους μία από τις καλύτερες φωνές πανευρωπαϊκά στο είδος (ναι, πανευρωπαϊκά…δεν υπερβάλλω). Η σοπράνο Ηλιάνα Τσακιράκη αψεγάδιαστη όπως πάν, από τις ψηλές στις χαμηλές και τούμπαλιν με άνεση, ενώ συνολικά η εμφάνιση όλων των μελών ήταν εξαιρετική (η ζέστη αποτελούσε τεράστιο πρόβλημα όπως μου είπε χαρακτηριστικά η ίδια η Ηλιάνα αργότερα αφού ο ήλιος τους χτυπούσε στο πρόσωπο και τα μέλη του συγκροτήματος προς τιμήν τους επέλεξαν να βγουν με τις κλασικές τους εμφανίσεις που μόνο καλοκαιρινές δεν είναι). Τέλος, η πρώτη ανατριχιαστική στιγμή της ημέρας ήταν το κλείσιμο του set τους με το συγκλονιστικό «Την Πατρίδα μ’ έχασα» που αναφέρεται στον ποντιακό ελληνισμό και στον ξεριζωμό του από τα πατρογονικά του εδάφη.

Epica

Μετά από ένα διάλειμμα και γύρω στις 19:15 στη σκηνή βγήκαν οι επικοί Epica με τη μοναδική Simone Simons (τελικά χτες είχαμε την τύχη να απολαύσουμε δύο κορυφαίες γυναικείες φωνές). Δικό μου αγαπημένο συγκρότημα αλλά προς μεγάλη μου έκπληξη διαπίστωσα ότι ένα αρκετά μεγάλο μέρος του κοινού είχε έρθει (και) γι’ αυτούς. Μεγάλη ενέργεια και συμμετοχή των θεατών, μέχρι και mosh pit έγιναν (δεν συνηθίζεται σε αυτού του είδους τα συγκροτήματα), το κοινό τραγουδούσε σε πολλά τραγούδια, ο υπέροχος showman Coen Jansen έπαιζε πλήκτρα κάνοντας crowdsurfing και γενικά η ατμόσφαιρα προϊδέαζε για αυτό που θα ακολουθούσε. Η εμφάνιση αυτή  μάλλον τους (και μας) αποζημίωσε και για την σχετικά αποτυχημένη τελευταία τους παρουσία στην Ελλάδα και συγκεκριμένα στο Rockwave το 2017 όπου έπαιζαν μέσα στο καταμεσήμερο με ελάχιστο κόσμο από κάτω. Μετά από μία ώρα μας αποχαιρέτισαν μέσα σε αποθέωση και ακολούθησε το καθιερωμένο διάλειμμα για μπύρες και συναντήσεις με φίλους.

Blind Guardian

Αυτό που μας περίμενε στις 21:00 με τους Blind Guardian δε μπορούσα να το φανταστώ. Προσωπικά η καλύτερη (άντε στις 2-3 καλύτερες) εμφάνιση συγκροτήματος για φέτος. Χωρίς φρου φρου και αρώματα, με ένα λιτό σκηνικό αλλά με έναν απίστευτο Hansi να αλωνίζει τη σκηνή, να επικοινωνεί διαρκώς με το κοινό, να ερμηνεύει εξαιρετικά τον έναν ύμνο μετά τον άλλο και να κοιτάει και ο ίδιος αποσβολωμένος τις αντιδράσεις του κοινού. Από τις πιο ανατριχιαστικές στιγμές που έχω ζήσει σε συναυλία ήταν το τραγούδι The Bard’s Song – Into the Forest το οποίο τραγούδησε σχεδόν αποκλειστικά το κοινό ενώ η δεύτερη εξίσου ανατριχιαστική στιγμή ήταν στο κλείσιμο με το Valhalla το οποίο το κοινό τραγουδούσε (και ακαπέλα και με όργανα, και με τον Hansi και χωρίς, και με το συγκρότημα και χωρίς πάνω στη σκηνή) επί σχεδόν ένα 7λεπτο μην αφήνοντας τους Blind Guardian να αποχωρίσουν. Μιλάμε για έναν από τους επικότερους αποχαιρετισμούς. Κατά τα άλλα ερμήνευσαν στην ολότητά του το Somewhere Far Beyond, ένα άλμπουμ σταθμό στην καριέρα τους αφού σηματοδότησε την στροφή σε πιο επικούς και λυρικούς δρόμους καθώς και μερικά ακόμα best of τραγούδια τους αν και όλοι μας θα θέλαμε τουλάχιστον ένα τέταρτο παραπάνω (υπήρξε και σχετικό σχόλιο για τη διάρκεια από τον Hansi που δεν κατάλαβα αν ήταν μπηχτή για τη διοργάνωση ή για τους Sabaton – μάλλον το δεύτερο αν κρίνω από την έτερη μπηχτή του Broden λίγο αργότερα για τα πολλά λόγια ανάμεσα από τα τραγούδια).

Sabaton

Μετά από αυτό το έπος, το κοινό ήταν έτοιμο για πόλεμο. Οι Sabaton ακριβώς στις 23:00 ανέβηκαν στη σκηνή και έκαναν αυτό που ξέρουν να κάνουν καλύτερα. Ένα ατελείωτο show με φωτιές, βεγγαλικά, εκρήξεις, εντυπωσιακά σκηνικά και άψογο στήσιμο. Μπορεί σε πολλούς να μην αρέσουν αλλά κανείς δεν μπορεί να μην αναγνωρίσει τον επαγγελματισμό τους και το γεγονός ότι εμπορικά είναι top εδώ και πολλά χρόνια. Το setlist τους αποτελούταν από μία μίξη παλαιότερων επιτυχιών τους όπως το Primo Victoria, το Ghost Division ή το Carolus Rex και νέων κομματιών από το τελευταίο τους άλμπουμ, The Great War. Εκτελεσμένα άψογα (αν και ο Broden χάνει ελαφρώς ερμηνευτικά στα live συγκριτικά με τις ηχογραφήσεις) κατάφεραν να μας εκπλήξουν ευχάριστα σε πολλά σημεία της βραδιάς. Από τα εξαιρετικά ελληνικά του Par Sundstrom ο οποίος μας ενημέρωσε ότι μαθαίνει τη γλώσσα μας μέχρι την εκτέλεση των Sparta και Coat of Arms (σε δεύτερο encore και εκτός του κανονικού setlist τους) που ανάγκασε πολύ κόσμο που είχε αρχίσει να πηγαίνει προς την έξοδο να επιστρέψει τρέχοντας, μας απέδειξαν πόσο πολύ σέβονται την Ελλάδα ως συναυλιακό προορισμό. Και η Ελλάδα τους το ανταποδίδει με την μεγαλύτερη (απ’ όσο μπορούσα να υπολογίσω) προσέλευση μέχρι τώρα στο Release. Χαρακτηριστική στιγμή το κοντινό πλάνο στο χέρι του Broden ο οποίος μας ενημέρωσε ότι ανατρίχιασε από τις αντιδράσεις του κοινού αλλά και οι ποικίλες εκφράσεις θαυμασμού και εκτίμησης.    

Στο τέλος έβλεπες μόνο ευχαριστημένους θεατές να αποχωρούν καταϊδρωμένοι και με υψηλούς σφυγμούς από την έκσταση. Και τελικά αυτό είναι το νόημα μιας συναυλίας, ενός φεστιβάλ. Οι μεγαλύτεροι αποχωρούσαν χαρούμενοι που είδαν μετά από χρόνια τους Blind Guardian και επιβεβαίωσαν ότι είναι ακόμα τεράστιοι, οι μικρότεροι εκστασιασμένοι από το αναμενόμενο show των Sabaton και όλοι μαζί (ή σχεδόν όλοι) να παραδέχονται οι μεν τους δε. Μια win win κατάσταση για τους δύο metal γίγαντες που κέρδισαν νέους οπαδούς παρά τις γκρίνιες για την θέση του headliner.

ΥΓ: Επιτρέψτε μου να κάνω και ένα μικρό παράπονο για την κατά τα άλλα άψογη διοργάνωση. Προγραμματίζοντας τις συναυλίες έτσι ώστε να τελειώνουν περασμένες 00:30 ειδικά μεσοβδόμαδα ουσιαστικά αφενός ακυρώνεις το πλεονέκτημα της εύκολης πρόσβασης στο χώρο με ΜΜΜ αφού τόσο το ΤΡΑΜ όσο και τα λεωφορεία δεν κυκλοφορούν εκείνη την ώρα αφετέρου αναγκάζεις πολλούς να αποχωρήσουν νωρίτερα λόγω δουλειάς.

Για το Muse Trap, Kostas B.

One thought on “Ανταπόκριση Sabaton, Blind Guardian, Epica, Enemy of Reality, The Silent Rage @Release Athens 2022 (21/7/2022)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: